Nr. 3 – Klinkers, augustus 2012

In Paper nr. 3 citeert Klinkers een passage uit The Federalist Papers, een tekst die duidelijk aangeeft hoe persoonlijk de auteurs van dit beroemde geschrift over het voorstel van een federale constitutie zich in 1787-1788 tot de burgers van Amerika richtten, om hen te overtuigen van het nut en de noodzaak te kiezen voor een federale vorm van organiseren. Dit als signaal aan Tombeur om gedachten en ideeën over een Federatie Europa niet te zien als een techniek van organisatieadviseurs, maar primair als een passie om het volk te geven wat het volk toekomt.

European Federalist Papers © Leo Klinkers & Herbert Tombeur, 2012-2013

 

Er is trouwens nog iets wat we ons in vergelijking met The Federalist Papers moeten realiseren. De drie auteurs daarvan publiceerden hun Papers in kranten van New York City en richtten zich in hun taalgebruik rechtstreeks tot de lezers. Soms in stellige woorden, soms vragend of zelfs smekend. Een van de mooiste passages is van de hand van James Madison in Paper nr. 14. Laat me die in zijn geheel citeren:

“I submit to you, my fellow-citizens, these considerations, in full confidence that the good sense which has so often marked your decisions will allow them their due weight and effect; and that you will never suffer difficulties, however formidable in appearance or however fashionable the error on which they may be founded, to drive you into the gloomy and perilous scene into which the advocates for disunion, would conduct you. Hearken not to the unnatural voice which tells you that the people of America, knit together as they are by so many cords of affection, can no longer live together as members of the same family; can no longer continue the mutual guardians of their mutual happiness; can no longer be fellow-citizens of one great, respectable, and flourishing empire. Hearken not to the voice which petulantly tells you that the form of government recommended for your adoption is a novelty in the political world; that it has never yet had a place in the theories of the wildest projectors; that it rashly attempts what it is impossible to accomplish. No, my countrymen, shut your ears against this unhallowed language. Shut your hearts against the poison which it conveys; the kindred blood which flows in the veins of American citizens, the mingled blood which they have shed in defense of their sacred rights, consecrate their Union and excite horror at the idea of becoming aliens, rivals, enemies. And if novelties are to be shunned, believe me, the most alarming of all novelties, the most wild of all projects, the most rash of all attempts, is that of rending us in pieces in order to preserve our liberties and promote our happiness.”

 Dit is een voorzichtige vertaling:

“Ik leg deze overwegingen aan u voor, mijn medeburgers, in het volle vertrouwen dat uw goed verstand, dat zo vaak uw beslissingen heeft gekenmerkt, zal toestaan om ze op hun juiste waarde te schatten; en dat u nooit zodanige moeilijkheden zult ervaren, hoe groot ze zich ook voordoen of hoe modieus de fout ook mag zijn waarop ze zijn gebaseerd, dat u wordt gedreven op de duistere en gevaarlijke weg waar de pleitbezorgers van disunion [ik laat dit woord onvertaald omdat het in de ogen van de auteurs het ergste is wat Amerika kan overkomen, LK] u naartoe voeren. Luister niet naar de onnatuurlijke stem die u vertelt dat het volk van Amerika, aaneengesmeed door zovele koorden van affectie, [door het verlaten van de Confederatie en het accepteren van een Union, LK] niet langer zou kunnen samenleven als leden van dezelfde familie; niet langer samen hun wederzijds geluk zouden kunnen bewaken en continueren; niet langer medeburgers van één groot, gerespecteerd en bloeiend rijk zouden kunnen zijn.

Luister niet naar de stem die wrevelig aan u wil duidelijk maken dat de voorgestelde vorm van bestuur een nieuwigheid is in de politieke wereld; dat het nooit eerder een plek heeft gehad in de theorieën van zelfs de wildste voorspellers; dat het onbezonnen probeert te realiseren wat onmogelijk is te bewerkstelligen. Nee, mijn landgenoten, sluit uw oren voor dit soort goddeloze praat. Sluit uw hart voor dit soort vergif; de bloedverwantschap die door de aderen van de Amerikaanse burgers stroomt, de vermenging van het bloed dat vergoten is ten behoeve van de verdediging van onze heilige rechten, zegenen hun Union en wekken gevoelens van horreur bij de gedachte dat wij vreemden van elkaar zouden kunnen worden, rivalen of zelfs vijanden. En als het al zo zou zijn dat we nieuwigheden zouden moeten schuwen, dan zou, geloof me, de meest alarmerende nieuwigheid, het meest wilde project, de meest onbezonnen poging zijn om ons in stukjes [hier wordt bedoeld die disunion, in de vorm van voortbestaan van de Confederatie, LK] te scheuren als zou dat het middel zijn om onze vrijheden te bewaren en ons geluk te bevorderen.”

Deze woorden uit 1787 lijken mij onverkort van toepassing te zijn op de situatie binnen de Europese Unie anno 2012. Gelet op de toenmalige omstandigheden in Amerika was deze formule, rechtstreeks via kranten de landgenoten toespreken, een voor de hand liggende. In 2012 beschikken wij over de sociale media om onze boodschap door te geven.

Dat was veel moeilijker toen het ging om het verspreiden van de geboorteakte van het moderne Europese federalisme. Omdat wij bij onze zoektocht naar een federaal Europa steeds weer terug grijpen naar best practices uit het verleden is dit de plek waar we Altiero Spinelli en Ernesto Rossi moeten noemen. Spinelli geldt als de founding father van het Europese federalisme. Samen met Rossi schreef hij in 1941, gevangen gezet door Mussolini op het eiland Ventotene, het beroemde Ventotene Manifest: net als het betoog van Madison is het een hartstochtelijke federalistische gedachtengang die na de Tweede Wereldoorlog door de Spinelli Group is voortgezet en uitgebouwd. Voor de integrale tekst van het Manifest (in een aantal talen) verwijs ik kortheidshalve naar www.altierospinelli.org/manifesto/manifesto_it.html.

Voor een zeer instructieve schets van het verloop van de Europese federalistische geschiedenis sinds het Ventotene Manifest verwijs ik naar een publicatie van de Union of European Federalists: www.federalists.eu/timeline/.